jump to navigation

FIN DE AÑO DE 199X 14 de Septiembre de 2005

Publicado por Laura Lacalle en la categoría: Ráfales / Riolobos
Añadir comentario

No recuerdo muy bien qué año era, pero, aún no estaba el grupo mixto formado. Es más, ni siquiera íbamos a cenar chicos y chicas juntos la noche de fin de año, ya que a ellos les daba más bien igual, y nosotras decidimos que si no nos lo pedían ellos no cenábamos juntos.

Total, el día 30 de diciembre, sentados en el bar en mesas conjuntas, pero ellos por un lado y nosotras por otro… nos digeron “bueno, cenamos juntos no?” Pero claro, a esas alturas cada grupo tenía su cena comprada y preparada. Pero como nos moríamos de ganas de cenar con el sexo opuesta aceptamos… Pero pusimos nuestras condiciones… Sólo recuerdo una de ellas, jajajaj, que debíamos sentarnos mezclados, nada de chicos por un lado y chicas por otro… jajajja. YA NO SABÍAMOS QUÉ HACER PARA QUE SE DIESEN CUENTA DE NUESTRA EXISTENCIA.

Pues bien, llega el día D (31 más bien) y nosotras vamos llevando nuestras bandejas de comida a casa Baltasar. Después de gritar y picar al timbre 20 mins… ¬¬ nos abren la puerta. Subimos sigilosamente las escaleras y vemos a los chicos sentados en un rincón; es decir, la primera y más importante condición ya no se cumplía. Pero, para más inri… cuando entramos a dejar las bandejas no nos digeron ni hola!!!!!!!!!!!

Segunda entrada con más bandejas y de nuevo ni hola…

Tercera y definitiva entrada… ya no es que no nos digesen ni hola… es que nos vieron entrar… se callaron… se miraron… y se empezaron a partir la caja!!!!!!!!!!!!!

Nos quedamos blancas, bajamos las escaleras de casa Baltasar nos miramos super indignadas y decimos… “NOS LARGAMOS DE AQUÍ” Dice Begoña “Cenem a casa meua”.

Y, a diferencia de lo que había pasado en casa Fer’s, que discutáimos porque ninguna quería entrar la primera… en esta ocasión había muchas voluntarias…

Pero finalmente Begoña se decidió y dijo, yo voy la primera y todas detrás a llevarnos las cosas que hemos traido.

Nota importante: habíamos hecho unos 5 viajes para traerlo todo y Begoña… entra toda digna y coge UN tenedor y se va partiéndose la caja!!!!!!!!!!!! 1 tenedor!!!!!!!!!!!!!! Necesitábamos todas las manos!!! Así, que volvió retorciéndose de la risa y se cargó de bandejas.

Y así, fuimos pasando una por una recogiendo lo que minutos antes habíamos dipositado en la mesa y eso sí… sin decir ni mu.

Jajajaja. Nos lo pasamos en grande!!!!

Pero… por fin conseguimos lo que queríamos… A las 00.00 en punto nuestros hombres se presentaron en casa de Begoña para desearnos un Feliz Año Nuevo.

Podría decirse que desde entonces el grupo quedó cohesionado, ya éramos un grupo mixto!!! También conocidos como: LOS HEAVYS

Ráfales 13 de Septiembre de 2005

Publicado por Laura Lacalle en la categoría: Ráfales / Riolobos
Añadir comentario

Bueno, tal y como ha dicho mi prima, de lo único que me falta por hablar es de RÁFALES… y diréis… “bueno, si es lo último de lo que habla será porque es lo menos importante…” Pues no, más bien todo lo contrario… Es que no sabría ni por donde empezar.

¿Por dónde empiezo? ¿Por las fiestas directamente? o mejor ¿Por la Fontvella? o… ¿Las anécdotas? ¿Peleas?…

Creo que voy a empezar contando lo patéticas que éramos entre los 12 y 15 años.

Pues bien, a esa edad, “las chicas” ya estábamos deseosas de ir con “los chicos” (aunque a ellos parecía darles más bien igual… ¬¬). Ellos se pasaban el día encerrados en la bodega de Fernando jugando a rol (o esa era la versión oficial).

Nosotras nos esforzábamos arduamente en hacer de nuestro grupo Unisex un grupo Mixto. Así, que una tarde de verano, aburridas en las piscinas, nos envalentonamos y decidimos ir también a la bodega de Fer’s, ya que en alguna ocasión habíamos sido invitadas.

Pues bien, llegamos a la puerta y, sin exagerar, estuvimos 30 mins organizando la forma de entrar:

“¿Quién entra la primera?” “¿Y la última?” “Al igual entro yo primera!!!!” “¿Por qué? Pero si tú eres la mayor!!!”

“Vale, yo entro la primero, pero sólo abro la puerta y entráis todas” Jajajajjaja.

Hasta hicimos un amago fallido de entrar… Tere, siempre la más valiente… dijo “vale, yo voy la primera”. Pero nos engañó y se limitó a abrir la puerta. Así que todas salimos corriendo!!!!!!!

La cara que debieron poner los hombres en aquel momento… Porque a todo esto, lo estaban escuchando absolutamente todo…

Así, que después del fallido intento, seguíamos discutiendo sobre el orden de entrada… hasta que Fernando abrió la puerta y nos dijo “podéis entrar eh??” Nos quedamos blancas.

Y diréis… bueno, ya está. Jajajajaj. Pues no, aún entramos a empujones porque ninguna quería ser la primera (más cutre se puede ser???).

Bueno, como estas miles… la mejor una noche de fin de año que no tiene desperdicio. Quizás sea el próximo capítulo…

Marina 10 de Septiembre de 2005

Publicado por Laura Lacalle en la categoría: Marina
2 comentarios

Llegó el momento.

Por fin escribo sobre Marina. Pero una vez más, no diré nada que no haya dicho antes.

Llevo iendo de fiesta por esta zona desde los 14 años y… he probado otras, pero es que (ni por asomo) se acercan al nivel de fiesta y diversión que hay allí.

Allí he hecho amistades para toda la vida (ya sabéis quienes sois) con los quienes a no mucho tardar me iré a Bilbao…

Pero no nos desviemos: Marina –> Es la zona más guarra de toda Barcelona: heavys, rocks, punks, melenas, hippis… Se prohiben pijos y mikinetos. En alguna ocasión han intentado irrumpir en nuestra zona pero siempre se han acabado rindiendo. Jejejeje. The Power of Marina.

Bueno, sólo quiero que me reconozcáis a aquell@s que erais taaaaaaan reaci@s a venir una sola noche que os lo habéis pasado siempre bien… Y digo siempre porque… HABÉIS REPETIDO!!!!!!!!!!!!!!!!

Decidme un solo sitio donde el porcentaje de éxito sea tan elevado. Es decir, yo puedo garantizar que el 90 % de las veces que he ido de fiesta a Marina (que suele ser 4 veces al mes) me lo he pasado de puta madre.
En cambio, el porcentaje de otras zonas no llegan nunca ni al 50% (vease Túneles, 759, Cocobongos…).

Sólo ya para finalizar, que quizá me lo pase tan bien porque siempre voy muy bien acompañada. Ha habido mucho grupos y evoluciones, pero últimamente los fijos somos (por orden alfabético): Bea, Chesca, Lexi Mercé, Pau, Sílvia, Xènia y yo.

Así, que gracias por hacerme pasar tan buenos ratos. Sois (vale, me incluyo) Somos la polla!!!!!!!!

Nos vemos esta noche… como no en… MARINA!!!!!!!!!!!!!!!

Algo se muere en el alma cuando 3 amigos se van 9 de Septiembre de 2005

Publicado por Laura Lacalle en la categoría: Marina
3 comentarios

Pero es que esta migración no va a acabr nunca!!!!!!!!

Si ya ha sido duro despedir a dos amigos en una semana, el próximo miércoles día 14 Alexandra -Lexi- nos abandona 3 meses para ir de Erasmus a Florencia.

Si yo entiendo que queráis vivir nuevas experiencias y eso… pero era necesario ¿todos a la vez?

Bueno niña, esta noche sabes que nos despedimos de ti:

1. Mejicano

2. Bien de Caipiriñas

3. MARINA!!!!!!!!!!!!

Ya sabes que te vamos a echar mucho de menos, que las quedadas no van a ser las iguales, ni el nivel de fiesta… pero bueno… también… lo dicho… Iremos a hacerte una visita a Firence. Aunque claro, te vas sólo 3 meses, y… no creo que en este tiempo me haya recuperado de mi pobre (por no decir nula) economía actual.

Bueno, esta noche a quemar Barcelona, que no te mereces menos que eso!!!!!!!!!!!!

Mil besos!!!!!!!!!!!!!

Algo se muere en el alma cuando 2 amigos se van 6 de Septiembre de 2005

Publicado por Laura Lacalle en la categoría: Uni, Yo
Añadir comentario

Si ya es triste tener que despedir a un amigo, imagináos a dos!!!!!!!!!!!!

Ignasi/Iñaki/Nacho emigro a New York el próximo 9 de septiembre a las 6 o las 7 de la madrugada.

Nachete, només vull dir-te que et trobarem moltíssim a faltar, que el Montecatini no serà el mateix, ni els sopars, ni les copetes… durant aquests tres messos que seràs fora. Però al menys vas a fer algo que t’encanta i que en un futur no molt llunyà t’aportarà grans beneficis econòmics i professionals, però sobre tot d’autorreconeixement.

Bueno, lo dit, només em queda desitjar-te un molt bon viatje, que ja voràs com t’ho passes de puta mare, i que (i això t’ho asseguro) et passarà volant.

Mil besos Nacho!!!!!!!!!!!